Yazıçılar və şairlər bu dünyanı bir başqa cur təsəvvur etdilər . Oz dövrlərini tənqid edib hirslərini kitablara tokdulər. Hərşey dəyişdi ama dəyişikliklər olduqca şairlər öldu.o təsəvvurlər öldu.yeniləri peyda oldu olarda narazı qaldılar vəziyyətdən.. nə cənnətə nə cəhənnəmə nə dünyaya nə tərki dunyaya ..heç nəyə güvənmədilər. Şairlər öz şeirlərində təsvir etdilər yalançılıqı.. yazıçılar atdılar ortaya individual fikirləri, alimlər paradoksları. Sabir o dövrdə sabir deyildi. Sabir bu dövrdə də Sabir ola bilməzdi. Çünki ancaq müəyyən bir kutlə anladı onu. Diriltsələr Sabiri yenə sevməzlər onu.

Biri deyir.. "əvvəlcə səni söyurlər təngid edirlər.sonra gorurlərki  sən irəli gedirsən onlar isə arxada qalır başlayırlar özlərini sənə bənzətməyə.." 

Ama çox nadir hallarda. Çox vaxt uğuru qınamaqla kifayətlənirlər.içdən çürüyürlər.